Żyjąca w okolicy wiedźma miała serdecznie dość hałasów i bejozy wioski Zakamień. Krzyki nie dawały jej spać a obraz małego prącia nie znikał nawet gdy zamykała oczy. Pewnego dnia rzekła: "Krucafuks, dość! Ile można świecić jajami! Toć to ani dobre, ani swarne, a jak śmierdzi! Ledwo to spod kałduna wystaje, a smród taki że żaby na plaży zdechły, a w jeziorze... Zdechły. Nic dziwnego że tak się o te gacie kłócą, spać nie dają. Koniec tego!" Jak powiedziała tak zrobiła. Wykorzystując potężna magię, ukradła Złote Gacie i ukryła je na granicy między światem żywych i umarłych...